Jager op groot wild
Een wolf heeft circa 3 tot 4 kg vlees, merg en ingewanden per dier per dag nodig, maar kan ook 10 kg voedsel in één keer eten en daar dagenlang van leven. Indien nodig kan hij zelfs twee weken zonder voedsel. Een wolf jaagt op allerlei prooidieren: van wisenten, elanden en zwijnen tot aan knaagdieren, zoals muizen, ratten en bevers. Een roedel wolven gaat in zijn leefgebied altijd voor maximale buit tegen minimaal risico en minimale inspanning. Oude, zieke en zwakke dieren vallen daarom eerder ten prooi aan wolven dan gezonde volwassen dieren. Daarnaast eten wolven veel jonge, onervaren dieren, waarmee ze een rem zetten op de populatiegroei van hun prooidieren. In de dichtstbijzijnde populatie in Oost-Duitsland jagen wolven in hun eentje. Ze eten hier vooral reeën en in mindere mate jonge edelherten en jonge zwijnen. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld wolven in Oost-Polen die in kleine groepjes op edelherten jagen.
Lokaal in Zuid- en Oost-Europa is natuurlijke prooi erg schaars en wolven hebben hier eeuwen geleden geleerd om te overleven op afval en vee. Uit onderzoek blijkt echter dat in Zuid-Europa vooral de vele verwilderde honden verantwoordelijk zijn voor gedode schapen en geiten. Hoewel wolven de voorkeur geven aan natuurlijke prooi, worden gemakkelijk bereikbare schapen en geiten ook door wolven gepakt. In de Duitse regio Lausitz levert dit soms dode schapen op. Plaatselijke boeren leren echter steeds beter hun vee te beschermen met schriklint en waakhonden. Dat laatste is een eeuwenoude methode om verliezen van vee aan wolven binnen de perken te houden. In de afgelegen Bulgaarse Rhodopen worden ook kalveren van rundvee door wolven bejaagd. Na de introductie van sociale kuddes wildlevende runderen met meerdere stieren bleek de predatie aanzienlijk verminderd.
In Nederland leven zo'n 70.000 reeen, de belangrijkste prooidiersoort van de Duitse wolvenpopulaite
Oude en verzwakte dieren lopen een verhoogd risico door wolven gepakt te worden
